INTERNASJONAL SOLIDARITET MOT SOSIAL DUMPING!
Internasjonale Arbeiderassosiasjon (I.A.A.) organiserer Aksjonsdager den 29. og 30. april og 1. mai 2013!
Ryanair+ Norwegian + SAS+ Lufthansa+ Iberia.?
Mens krisa i verdensøkonomien utvikler seg, går kapitalen verden over til frontalangrep mot ”velferdsordninger” som pensjoner og faglige rettigheter. Denne utviklinga foregår på mange felt og det er all grunn til å være opptatt av situasjonen i luftfartssektoren: Vi nevner nedskjæringene og oppsigelsene i SAS, Norwegian som truer med å flagge ut hele, eller deler av selskapet til Irland (eller et annet land) og streikene i Lufthansa som er mot at selskapet skal bli et lavprisselskap.
I tillegg skal det spanske Iberia si opp hele 3807 ansatte, kutte lønningene med 20-40% og det skal innføres færre feriedager for å gjøre selskapet attraktivt for salg. Vår søster organisasjon CNT-AIT har en klubb i Iberia og NSF-IAA støtter arbeidernes kamp. Bak alle disse endringene “spøker” Ryanair, ved at de andre selskapene skal ta opp konkur-ransen ved å dumpe lønninger og sosiale ordninger.
Dette er egentlig ikke noe nytt: Norsk Internasjonal Skipsregister (NIS) ble opprettet i 1987 og selv om det ble sagt at det var å sikre at norskeide skip ble registrert under norsk flagg, ble det ved etableringen av NIS åpnet for bruk av utenlandsk mannskap på hjemlandets lønnsvilkår. Ja skip ble beholdt under norsk flagg, mens lønninger og sosiale forhold ble dumpet. Vi ser nå at arbeidsgivere presser på for å innføre liknende forhold i luftfarten, og hva blir de neste bransjene?
Kampene må både være lokale, regionale og internasjonale, og den anarkosyndikalistiske Internasjonalen (IAA) både støtter kamper og arrangerer Aksjonsdager mot kapitalistiske innstrammingstiltak, utbytting og undertrykkelse! Vi støtter også solidaritetsaksjonene som IAA har, og benytter anledningen til å opplyse om at Alstom Wind i Spania skal si opp 373 ansatte. Klubben til CNT.AIT på fabrikken i Zamora ber om solidaritet og Alstom har også avdelinger i Norge!
For Internasjonal Solidaritet!
Idioma: Seccion: Tipo de contenido:
Categorías: A.I.T.
弗羅茨瓦夫ZSP五一遊行
五月一日一個舉起「剝削特區」布條的遊行隊伍從弗羅茨瓦夫的中心通過。口號的典故來自那些設置在波蘭的經濟特區，特別是那個鄰近於弗羅茨瓦夫的經濟特區，它們可是以其惡劣的工作環境而臭名昭彰。弗羅茨瓦夫的ZSP工會組織了一個安那其團體參與這次的遊行，CRK社會中心的行動者也參與支持此次的行動。
在遊行之前，弗羅茨瓦夫的ZSP工會進入到當天仍然開放營業的連鎖速食餐廳，包括麥當勞等向當天工作的勞動者發送傳單。
大概200人參與了這次的遊行，它們大呼口號「我們受夠了老闆的恐怖攻擊」，「資本主義等同於食人主義」，還有「不要收緊你的腰帶，而要握緊你的拳頭」。
在遊行路線上很多人都熱情發言，其中ZSP的成員更在一家臨時工作介紹所(工作服務處)暫停了遊行隊伍，他們向人們講述臨時勞動者與移民勞動者所面臨的問題，最後ZSP的會員向人們呼籲一個國際團結行動的必要性，還有報告ZSP在這個方面的具體行動。
ZSP的會員同樣的提醒了人們五一勞動節的歷史起因，當天ZSP的官方報Zaplata也在現場發送。
Idioma: Seccion: Tipo de contenido:
Categorías: A.I.T.
Ośmiogodzinny dzień pracy, anarchiści i czarna międzynarodówka
Haymarket i radykalizacja żądań świata pracy w latach 1880'tych
Dzień Pierwszego Maja od dawna był świętem, podczas którego pokazują się socjaldemokraci i związki establishmentowe, by czcić pamięć walki o 8-godzinny dzień pracy. Przy tej okazji, warto spojrzeć na różnice między różnymi związkami w ruchu pracowniczym w USA w latach 80'tych XIX wieku. Takie spojrzenie może pomóc zrozumieć, że to o co walczyli anarchiści z Haymarket nie miało nic wspólnego z socjaldemokracją, której hołdują obecni liderzy związkowi.
Żądanie 8-godzinnego dnia pracy formułowane było od początku XIX wieku. W USA, to żądanie stało się sztandarowym postulatem po strajku generalnym w Filadelfii w 1835 r., w którym domagano się 10-godzinnego dnia pracy, pomniejszonego o 2 godziny przeznaczone na posiłki. Pracownicy różnych branż uzyskali 8-godzinny dzień pracy za pomocą strajków i agitacji. W niektórych stanach wprowadzono nawet prawodawstwo dla niektórych kategorii pracowników. Ciekawym jest fakt, że terenem głównej bitwy o 8-godzinny dzień pracy stało się Chicago. Stan Illinois wprowadził ustawę o 8-godzinnym dniu pracy w 1867 r., jednak zawierała ona wiele luk prawnych i nie była skuteczna.
Żądanie 8-godzinnego dnia pracy zostało podchwycone jako żądanie przez związki zawodowe o różnych tendencjach politycznych. W IWMA (Pierwszej Międzynarodówce) postulat został przedstawiony na Kongresie w 1866 r. IWMA miała wpływy wśród anarchistycznych i socjalistycznych imigrantów posługujących się językiem niemieckim w Chicago, którzy później stali się siłą napędową ruchu pracy. Po rozwiązaniu IWMA, w 1881 r. założone zostało Międzynarodowe Stowarzyszenie Pracowników (IWPA). Założycielami grupy byli anarchiści. Duża i wpływowa grupa zawiązana została w Chicago.
Warto wiedzieć, że IWPA była prawdziwie rewolucyjną organizacją. Gdy rozpoczęła swoją działalność, stała na stanowisku, że żądanie 8-godzinnego dnia pracy od kapitalistów było zbyt liberalne. W łonie IWPA było wiele dyskusji, czy 8-godzinny dzień pracy powinien stanowić jedno z żądań, czy też żądania powinny obejmować likwidację pracy najemnej i kolektywizację środków produkcji. Niektóre z wiodących postaci w IWPA mocno sprzeciwiały się temu postulatowi. Inni mieli odmienną perspektywę. Jedną z takich osób był męczennik Haymarket, Albert Parsons. Widział on w walce o 8-godzinny dzień pracy sposób, by producenci (pracownicy) zatrzymywali dla siebie większą część owoców swojej pracy i obniżali zysk kapitalistów. Oczywiście pod warunkiem, że otrzymywaliby takie samo wynagrodzenie za 8 godzin pracy, jak za 10 lub 12. W końcu, IWPA zmieniło swoje negatywne zdanie i stało się jedną z wiodących sił w walce o 8-godzinny dzień pracy, działając za pośrednictwem Central Labour Union, w której stanowiła przeważającą większość.
Ciekawy jest sposób, w jaki różne związki walczące o 8-godzinny dzień pracy prowadziły swoją walkę i forsowały swoje żądania. Z ówczesnych publikacji anarchistycznych, oraz z innych źródeł, można wywnioskować że IWPA bardzo mocno zradykalizowało i spopularyzowało te żądania.
Niektóre inne z ówczesnych federacji związków zawodowych i stowarzyszeń również figurują w historii Pierwszego Maja, jednak przy bliższym spojrzeniu widać, jak bardzo różniły się w swoim podejściu od IWPA. W 1881 r. powstała Federacja Zorganizowanych Branż i Związków Zawodowych z USA i Kanady (FOTLU). (Później, organizacja złożyła nową konfederację - AFL.) To FOTLU zasugerowało, by pierwszy maja 1886 r. był docelową datą wprowadzenia 8-godzinnego dnia pracy, lub ogłoszenia strajku generalnego. Jednak anarchistyczne gazety z tego czasu sugerowały, że FOTLU „zapadło w sen” i nic więcej nie zrobiło w tej sprawie.
FOTLU w tamtym czasie rozpadało się, tracąc członków na rzecz „Rycerzy Pracy” (Knights of Labor) i walcząc o zachowanie wpływów.
IWPA, które przyłączyło się do walki o 8-godzinny dzień pracy, stało się wiodącą siłą na rzecz realizacji tego postulatu. Ich działania w Chicago znacznie różniły się od działań innych związków w tamtych czasach. Były to czasy silnych wpływów marksistowskich i socjalistycznych w organizacjach takich jak Knights of Labor. Niektórzy związkowcy byli nastawieni wrogo do socjalizmu i starali się powoływać do życia stowarzyszenia pozbawione politycznych elementów właściwych dla radykalnych związków. Na końcu lat 70'tych XIX wieku, Samuel Gompers i Adolf Strasser próbowali dokonać radykalnej restrukturyzacji Międzynarodowego Związku Wyrobników Cygar. W wyniku tych prób, Gompersowi nie udało się zostać ponownie wybranym na prezydenta związku, a zamiast niego wybrano socjalistów. Gompers wpadł w szał, twierdząc, że socjalistom nie powinno się pozwalać na startowanie w wyborach. Był przeciwny wezwaniom socjalistów do zdecydowanych akcji na rzez pracowników. W niedługim czasie powstało FOTLU, której celem było odsunięcie pracowników od wpływów socjalistów.
Oprócz tego, że związki dzielił ich stosunek do socjalizmu, miały też różne pomysły na temat tego, do czego powinny służyć związki. Gompers chciał ograniczyć członkostwo w związkach do robotników wykwalifikowanych.
Podczas gdy większość związków w tamtych czasach kłóciła się o to, czy przeprowadzać uzwiązkowienie robotników niewykwalifikowanych, kobiet i obcokrajowców, IWPA weszło na scenę z zupełnie innym przekazem. Częściowo było to związane z ich niezmordowanym aktywizmem i pracą w obszarach, które były ignorowane przez inne związki. W ten sposób IWPA szybko stało się wiodącą siłą w walce o 8-godzinny dzień pracy.
Różnice pomiędzy organizacjami były widoczne przed Pierwszym Maja 1886 r. W kwietniu tamtego roku, w Chicago doszło do dwóch dużych wydarzeń. Knights of Labour zorganizowali wydarzenie w dniu 10 kwietnia, a IWPA (razem z CLU) w dniu 25 kwietnia. Choć tematyka obu tych wydarzeń była „taka sama”, w rzeczywistości przebiegały one zupełnie inaczej.
Jedna z różnic polegała na tym, że Rycerze Pracy nie popierali żądania IWPA o 8-godzinnym dniu pracy z zachowaniem pensji za dłuższy dzień. Gdy IWPA krzyczało na demonstracji “8-godzinny dzień pracy za 10 godzinną pensję!”, Rycerze Pracy stali na stanowisku, że pracownicy będą musieli pogodzić się z niższą, 8-godzinną stawką za mniej pracy. Żądania IWPA były zbyt radykalne dla Rycerzy Pracy i właściwie wszystkich pozostałych organizacji.
Oba wydarzenia wyglądały zupełnie inaczej. Knights of Labor zorganizowali wydarzenie w sali razem z Zgromadzeniem Związków Zawodowych. Uczestniczyło w nim około 7 tys. ludzi. Przez cały czas siedzieli i uprzejmie słuchali mówców. Większość z nich była z pochodzenia Anglikami lub Irlandczykami, a spotkanie prowadzone było po angielsku. Jednak w tamtych czasach około 80% ludności Chicago miało korzenie imigranckie. Kobiet i osób o innym kolorze skóry niż biały właściwie nie było.
W porównaniu, IWPA poczyniło duże kroki, by uzwiązkowić pracowników imigrantów. Zaczęło się to kilka lat wcześniej, podczas cotygodniowych, a potem codziennych spotkań na temat 8-godzinnego dnia pracy. Spotkania prowadzone były w jęz. niemieckim, czeskim, polskim, jiddisz, norweskim, duńskim i szwedzkim. W dniu 25 kwietnia 1886 r., w Chicago demonstrowało 25 tys. pracowników na demonstracji zwołanej przez IWPA i CLU. Wydarzenie nie mogło być bardziej różne od tego, które je poprzedziło. Była to niedziela wielkanocna. Sam fakt demonstrowania w tym dniu spowodował irytację innych związków, które przywykły zapraszać przywódców religijnych na swoje wydarzenia. Demonstracja miała radykalne hasła, nie tylko o 8-godzinnym dniu pracy. Było nawet wiele bannerów ateistycznych i hasła „Ani boga, ani pana!”. Gazety oczerniały protestujących jako „komunistów” i narzekały, że nie było wśród nich żadnych anglo-amerykanów. To była przesada, choć prawdą jest, że większość pracowników była z pochodzenia imigrantami, a podczas demonstracji przemawiano w różnych językach.
W dniu 25 kwietnia, podczas marszu radykałów, FOTLU pilnie zajmowało się tworzeniem nowej konfederacji z Knights of Labor. Samuel Gompers był dogłębnie przekonany, że należy odciąć się od radykalizmu. W maju 1886 r., dwa tygodnie po zamieszkach z policją na Haymarket, obie organizacje spotkały się by negocjować. Ku sobie popchnęło je wiele czynników, ale z pewnością wydarzenia z 4 maja miały duży wpływ na wydarzenia. W ten sposób narodziła się Amerykańska Federacja Pracy (AFL)
IWPA doświadczyła po 4 maja ciężkich represji, w tym przeciw męczennikom z Haymarket i innm anarchistom. Te represje doprowadziły do zaniku organizacji.
Po latach, możemy docenić sposób walki IWPA i ich postawę. Zajmowali się organizowaniem wszystkich kategorii pracowników, w tym także tych, którzy nie byli włączeni w działalność innych związków. Jako cel stawiali sobie przede wszystkim społeczną rewolucję. Tyle lat minęło, a podczas Pierwszego Maja, socjaldemokratyczne związki próbują nas przekonywać, że „walczymy o tą samą sprawę”. Łatwo jednak dostrzec różnicę i zrozumieć, co tak naprawdę wspierają związki socjaldemokratyczne.
Idioma: Tipo de contenido:
Categorías: A.I.T.
Media – królestwo pracy prekaryjnej dla wykształciuchów
Praca w mediach przyciąga najróżniejszych ludzi. Jednak wielu z nich dowiaduje się później, że nie każdy jest w stanie wyżyć z tej pracy. Nie chodzi tu wcale o talent lub jego brak. Chodzi raczej o sposób zatrudniania (lub raczej braku zatrudniania) pracowników mediów.
Prekaryjnych form pracy jest wiele: praca na zlecenie, nawet dla tych, którzy pracują jak na etacie, zlecanie prac i płacenie tylko za część która zostanie wykorzystana (nawet jeśli autorom zlecono zrobienie konkretnych materiałów), płacenie mizernych pensji, itp. itd. Media także starają się zastąpić profesjonalistów amatorami, lub obciążyć pracowników dodatkową pracą, którą dotychczas wykonywali wyspecjalizowani pracownicy. Przykładem było postawienie tak niekorzystnych warunków fotografom przez Gazetę Wyborczą, że większość z nich wolała się zwolnić, niż dalej pracować dla tego pracodawcy. Ich profesjonalne zdjęcia zostały zastąpione przez zdjęcia amatorskie robione komórką przez dziennikarzy.
Każdy pracownik zasługuje na godne warunki pracy, bez ciągłych obaw, że zostanie oszukany, bez braku pewności, czy będzie mieć z czego się utrzymać przez kolejny miesiąc jeśli nie będzie zleceń. Nie możemy akceptować żadnych wymówek ze strony pracodawcy. Media, to wielki biznes, gdzie istnieją hierarchiczne piramidy, a ci na dole ciężko harują prawie za darmo, podczas gdy ci na górze zarabiają bardzo dobrze.
Sprzeciwiamy się wszystkim postaciom wyzysku w mediach – nadużywaniu nieopłacanej pracy młodzieży, która próbuje zrobić karierę, czy tworzenie „obywatelskich mediów” jako źródła darmowych materiałów zastępujących opłacaną pracę dziennikarzy. Praca bez wynagrodzenia nie jest dopuszczalna w żadnym przypadku.
Ta sytuacja może się zmienić tylko wtedy, gdy pracownicy mediów zaczną głośno mówić o tym, co się dzieje z pracownikami na samym dole piramidy. Organizujcie się, by bronić swoich praw i walczyć o lepsze warunki pracy w przyszłości!
Chcesz działać? Skontaktuj się: info@zsp.net.pl
Idioma: Seccion: Tipo de contenido:
Categorías: A.I.T.
ZSP Wrocław wziął udział w demonstracji pierwszomajowej
1 maja przez centrum Wrocławia przeszła demonstracja zorganizowana przez Koalicję 1 Maja. Hasłem przewodnim było "Specjalna strefa wyzysku – Polska". Uczestniczył w niej także blok anarchistyczny zorganizowany przez wrocławską sekcję Związku Syndykalistów Polski, przy pomocy aktywistek i aktywistów Centrum Reanimacji Kultury. Zanim jednak rozpoczęła się demonstracja, ekipa ZSP Wrocław weszła do pobliskiego McDonalda i rozdała ulotki pracownikom.
Podczas ponad 200-osobowej demonstracji skandowano hasła: "Dość terroru pracodawców", "rząd na bruk, bruk na rząd", "Wolność, równość, pierwszy maja", "Wrocław wolny od Platformy", "Kapitalizm - kanibalizm", "Nie zaciskaj pasa, zaciśnij pięść", "Nie będziemy elastyczni", "Ani patriarchat, ani kapitalizm", "Równa praca, równa płaca", etc.
Demonstracji towarzyszył także Krakowski Chór Rewolucyjny. W kilku miejscach trasy odbyły się przemowy, m.in. pod Work Service przedstawiciel ZSP opowiedział o potrzebie międzynarodowej solidarności pracowniczej, o walkach z agencjami pracy tymczasowej i przypomniał o tym, że 1 maja obchodzony jest w związku z zamordowaniem przez państwo anarchistycznych działaczy robotniczych.
Aktywiści ZSP także rozdali swoje pismo "Zapłata", zawierające m.in. artykuły o działalności Związku, porady prawne i teksty o firmach nieprzestrzegających praw pracowników.
Idioma: Seccion: Tipo de contenido:
Categorías: A.I.T.
ZSP en la manifestación del 1º de mayo en Wroclaw
El 1 de mayo una manifestación pasó por el centro de Wroclaw, bajo el lema "Polonia - Zona de Explotación Especial". La consigna era una alusión a las zonas económicas especiales establecidas en Polonia, especialmente las zonas cerca de Wroclaw que son famosos por sus condiciones de trabajo escandalosas. Wroclaw ZSP organizó un blok anarquista con el apoyo de activistas del centro social CRK.
Antes de la manifestación, miembros de la ZSP Wroclaw entraron en restaurantes de comida rápida que estaban abiertas, como McDonalds, y repartieron folletos a los trabajadores.
Cerca de 200 personas participaron en la manifestación y gritaron consignas como "¡Basta ya de terror a los jefes!", "El capitalismo es canibalismo" y "No aprietes el cinturón, aprieta los puños".
A lo largo de la vía hubo varias intevenciones. Los miembros de ZSP detuvieron la marcha frente a una ETT (Work Service) y hablaron de los problemas de los trabajadores temporales y sobre los problemas de los trabajadores enviados al extranjero, sobre la necesidad de acciones internacionales y de la solidaridad y de nuestras acciones contra las ETTs. Los miembros de ZSP también recordaron a las manifestantes sobre los orígenes del Primero de Mayo. También distrubieron el nuevo número del periódico ZSP "ZAPLATA".
Idioma: Seccion: Tipo de contenido:
Categorías: A.I.T.
ZSP in Wroclaw May Day Demonstration
On May 1 a demonstration went through the center of Wroclaw, under the slogan "Poland – Special Exploitation Zone". The slogan was an allusion to the Special Economic Zones set up in Poland, especially ones near Wroclaw, which are infamous for their scandalous working conditions. ZSP Wroclaw organized an anarchist blok in this demonstration, supported by activists of the CRK social center.
Before the demonstration, members of ZSP Wroclaw went into fast food establishments which were open, including McDonalds, and gave out leaflets to the workers.
About 200 people took part in the demonstration, which shouted slogans like "Enough terror of the bosses”, "Capitalism is cannabilism" and "Don't tighten your belt, tighten your fists".
Along the route there were different speakers. Members of ZSP stopped the march in front of a temporary work agency (Work Service) and told about the problems of temporary workers and about the problems of workers sent abroad, about the need for international actions and solidarity and about our actions in this respect. Members of ZSP also reminded people on the march of the origins of the May Day holiday. The new issue of the ZSP newspaper, "Zapłata", was also distributed.
Idioma: Seccion: Tipo de contenido:
Categorías: A.I.T.
Москва: Анархистский Первомай - 2013
Московские анархисты и анархо-синдикалисты сформировали собственный объединенный блок на Первомайской демонстрации 2013 года в Москве. Колонна, в составе которой были активисты КРАС (российской секции Международной ассоциации трудящихся), Автономного действия, Анархо-феминистской инициативы, антифашистов и групп за гендерное равноправие, прошла в боевой атмосфере от площади Никитских ворот до Новопушкинского сквера.
Характерной чертой анархистской демонстрации этого года было подчеркнутое отмежевание от авторитариев, националистов, гомофобов и прочих сторонников иерархии всех мастей, а также ярко выраженная социальная направленность тем и лозунгов. Развернув красно-черные, черные, черно-зеленые, черно-фиолетовые и черно-радужные флаги, демонстранты скандировали: "Никакой власти никому!", "Выше, выше черный стяг, государство - главный враг", "Наше отечество - все человечество!", "Права не дают - права берут", "Наше решение - самоуправление", "Никакой войны, кроме классовой!". Звучали лозунги в поддержку стачки медиков Ижевска, которая стала сегодня примером сопротивления для трудящихся всей страны, в защиту учителей и работников предприятий, за создание свободных революционных профсоюзов и за освобождение анархистских политзаключенных. Раздавались анархистские листовки и издания, включая газету КРАС "Прямое действие" (номер, посвященый борьбе против урезаний социальной сферы).
Шествие прошло без инцидентов. Полиция не вмешивалась. Над колонной кружил полицейский вертолет
Idioma: Seccion: Tipo de contenido:
Categorías: A.I.T.
Warsaw: Protest against Cuts in Education
On April 29, a picket was held at the City Hall against planned cuts in education. Across Poland, drastic cuts have been taking place in the last 2 years: hundreds of schools have been closed, some categories of educational institutions lost their status and the workers lost the rights guaranteed to teachers and about 7000 teachers lost their jobs. Twice as many teachers will lose their jobs this year and various cuts are being made.
In Warsaw, the cuts will mean that special lessons for handicapped children in pre-schools will be cut, the limit on the maximum number of children in a class will be eliminated, school caretakers, who already earn about minimum wage, will have their hours cut, and other education workers will lose their jobs.
Our picket was the first one called in reaction to the announced plans. We plan a larger action in the City Council soon. Several statements were read about the effects of the proposed cuts and the situation leading to the precarization of education workers. People who talked to us were surprised to learn about the extent of hiring on trash contracts which already exist in education, even in the public schools. Teachers from ZSP explained this and about how they work in sectors where more and more people have precarious work.
A very negative note to the action was the fact that, open learning about it, a functionary from a mainstream union wrote pages of hate mail to a member of our union and apparently was very angry that we are going on "his topic". In response, he called another picket for the same day and time - but on a dead end side street with nobody there. When some teachers from mainstream unions informed about this picket on Facebook, they were told to remove it and put about the other picket instead.
This is the way the mainstream unions act, not even cooperating with themselves, just trying to control their members. We also note that the mainstream unions have done shit to deal with the problems going on, with one union boss recently saying in an interview that teachers don't strike because their situation is very good.
It can also be noted that, in order to scare off other teachers, the so-called "left" unionist acting in this way uses the same tactics as right-wing goons from the city, calling us dangerous radicals. We are hoping that the very few teachers who are doing something (and it is unfortunately almost nobody) will see through these manipulations of their leaders and protest in the City Council. But we have little hope for the teachers who are kept on a leash by the unions which prefer to just live off labor management, instead of fighting.
Idioma: Seccion: Tipo de contenido:
Categorías: A.I.T.
Varsovia: Protesta contra recortes en Educación
El 29 de abril, tuvo lugar un piquete en frente del Ayuntamiento contra los recortes planeados en educación. En toda Polonia, se han llevado a cabo recortes drásticos en los últimos dos años: han cerrado cientos de escuelas, algunas categorías de instituciones educacionales perdieron su estatus y los trabajadores perdieron los derechos garantizados a profesores; cerca de 7000 profesores perdieron su trabajo. Este año, dos veces más profesores van a ser despedidos y hacen varios recortes.
En Varsovia, los recortes significan la reducción de terapia y de clases especiales para los hijos discapacitados en las guarderías (preescolar), el límite en el número máximo de niños por clase será eliminado, los cuidadores de niños, que ya ganan alrededor del salario mínimo, verán sus horas reducidas, y otros trabajadores de la educación van a perder sus puestos de trabajo.
Nuestro piquete fue el primero que se convocó en respuesta a los planes anunciados. Por lo pronto planeamos una acción mayor en el ayuntamiento. Varias declaraciones fueron leídas por los efectados por los recortes propuestos y por la situación que conduce a la precarización de los trabajadores de la educación. Las personas que hablaron con nosotros se sorprendieron al conocer el alcance de las condiciones de los contratos basura que ya existen en la educación, incluso en las escuelas públicas. Los profesores de ZSP explicaron esto y cómo funcionan en sectores en los que cada vez más personas tienen trabajo precario.
Una nota muy negativa para la acción fue el hecho de que, al abrir la comunicación sobre el particular, un funcionario de un sindicato mayoritario escribió páginas con cartas de odio a un miembro de nuestro sindicato y al parecer estaba muy enojado de que nos metiéramos en "su tema". En respuesta, convocó otro piquete para el mismo día y hora - pero en una callejón sin salida donde nadie pasa. Cuando algunos profesores de los sindicatos mayoritarios informaron acerca de nuestro piquete en Facebook, se les dijo que lo quitaran y hablaran sobre el otro piquete en su lugar.
Esta es la forma en que los sindicatos mayoritarios actúan, sin ni siquiera colaborar entre ellos, tratando de controlar a sus miembros. Observamos también que los sindicatos mayoritarios han hecho una mierda para hacer frente a los problemas que están ocurriendo. Un jefe sindical recientemente dijo en una entrevista que los profesores no hacen huelga porque su situación es muy buena.
También se puede observar que, con el fin de asustar a los otros profesores, los llamados sindicalistas de "izquierda" actúan de la misma manera y utilizan las mismas tácticas que los matones derechistas de la ciudad, que nos llaman radicales peligrosos. Esperamos que los pocos profesores que están haciendo algo (y que son, por desgracia, casi ninguno) vean a través de estas manipulaciones de sus dirigentes y vayan a protestar al Ayuntamiento. Pero tenemos poca esperanza para los profesores que sigan atados con correa a los sindicatos que prefieren simplemente vivir de la administración laboral, en lugar de luchar.
Idioma: Seccion: Tipo de contenido:
Categorías: A.I.T.
История: Итальянский синдикальный союз против фашизма
В начале 1920-х гг. Итальянский синдикальный союз (USI) был профсоюзом, который инициировал наиболее широкие и мощные социальные и трудовые конфликты в стране Освободившись от интервенционистского течения, он стал единственным антимилитаристским профсоюзом, который выступил против Первой мировой войны и подвергся репрессиям, что заставило его уйти в полуподполье. Среди наиболее видных представителей USI было множество анархо-синдикалистов, и сама организация по характеру своему являлась ассамблеарной, самоуправляемой и либертарной.
Активный участник "красного двухлетия" (1919-1920) и захватов фабрик и земли, USI уже в 1920 году подвергся тяжелым репрессиям со стороны власти. В результате различных нападений полиции и королевской гвардии в Эмилии и в других регионах на митинги и собрания рабочих был убит ряд ораторов и активистов Союза. В Болонье весь состав Генерального совета USI был арестован, его членов погрузили в грузовики и отвезли в тюрьму.
С момента формирования первых фашистских групп, их отряды стремились нанести удар по USI, анархистскому движению и наиболее боевой части
пролетариата. Штаб-квартиры профсоюзов поочередно подвергались нападениям с использованием стратегии концентрации отдельных банд вместе на территории, которая подлежала атаке. Засады и покушения били по
наиболее заметным активистам.
USI ответил фашистам ударом на удар и начал сопротивление, которое порой приобретало даже вооруженый характер и предвосхитило развернувшуюся 22 года спустя партизанскую борьбу 1943-1945 гг.
Перед лицом наступления фашистских отрядов, USI организовался на всех уровнях, в т.ч. и в военном отношении, а также радикализировал социальные конфликты. В отличие от всех левых партий и других профсоюзов, которые проявили колебания, USI сделал выбор в пользу прямого действия и сопротивления, и это большая заслуга Союза, увидевшего то, чего другие еще не могли или не хотели видеть.
Стратегия сопротивления USI, неоднократно снова и снова стихийно возникавшая в самой практике самообороны, практикуемой его низовыми организациями, состояла из двух параллельных, но взаимосвязанных линий действия.
Первая - это поощрение создания вооруженной антифашистской милиции "Ардити дель Пополо" ("Народных смельчаков"). Эти формирования были дезавуированы и встретили возражения со стороны других партий и профсоюзов, но, наряду с анархистами и членами USI, в них присутствовали также рядовые коммунисты, социалисты, беспартийные и даже сторонники Корридони и Де Амбриса, которые сделали выбор в пользу антифашизма.
Вторая - это превращение наиболее крупных Палат труда (местных центров, - перевод.) USI в маленькие
крепости, способные сопротивляться, даже в течение длительного времени, нападениям фашистских отрядов и в то же время давать укрытие и защиту антифашистам, которые бежали из районов, уже
подвершихся нападениям фашистов и захваченным ими.
Систематические нападения фашистов охватили весной и летом 1921 года Лигурию, Тоскану и Эмилию. Многие активисты USI были убиты, ранены или арестованы. При втором штурме фашистским отрядами была сожжена Палата труда в Ла-Специи. Безжалостные репрессии обрушили фашисты на USI в Вальдарно. В 1922 году после полицейского фарса фашисты, королевские войска и карабинеры совместно
захватили Палаты труда USI, провели аресты и вынудили многих активистов отправиться в изгнание.
После неоднократных нападений и, несмотря на часто героическое сопротивление, в конце концов, во многих случаях были захвачены или уничтожены Палаты труда USI в Милане (где также размещался национальный секретариат Союза, здание сожжено), Брешии, Кремоне, Мантуи, Судзаре, Варезе, Виченце, Роверето, Савоне, Ареццо, Андрии, Сериньоле, Бари, Минервино-Мурдже, Таранто, Фано, Флоренции, Лукке и многих других городах.
В Имоле товарищи из USI оказали сопротивление агрессии и нападениям. Активистов союза убивали, но и фашисты гибли в столкновениях.
Несмотря фашистское наступление на город и убийства наших товарищей, долго оказывала сопротивление Палата труда USI Ливорно, которую охраняло множество вооруженных рабочих. Сопротивлялась и Палата труда Модены, пока она не пала под ударами безжалостных фашистских репрессий.
В Парме USI стал одним из главных действующих лиц победоносной вооруженной борьбы в 1922 году против фашистских отрядов, которые собрали большие силы, чтобы сломить сопротивление города и разгромить вооруженный народ. Только позднее реакции удалось взять верх, и помещение Союза было разрушено.
В Риме USI и "Ардити дель Пополо" сумели долгое время оказывать сопротивление, отвечая фашистам ударом на удар, пока не были разгромлены после "марша на Рим" и государственного переворота.
Фашистами были сожжены Палата труда Болоньи и помещение группы туринского союза. Активист USI Пробо Мари был сброшен в реку По со связанными за спиной руками, но все же сумел вырваться на свободу.
Но наиболее значительное сопротивление развернулось вокруг Палат труда в Пьомбино и Сестри-Потенте.
В лигурийской цитадели фашисты, захватив помещения рабочих организаций близлежащих городов, пытались в июле 1922 года штурмовать оплот USI, который два года подряд выдерживал атаки фашистских отрядов. На заключительном этапе осады горстка вооруженных активистов USI противостояла в несколько раз более многочисленным фашистским формированиям. Хотя Палата теперь пылала, товарищам удалось отбить ее. Ее несколько раз захватывали у пролетариата, и рабочие всякий раз восстанавливали ее, пока она не была окончательно уничтожена присланными превосходящими силами и королевскими войсками.
В Пьомбино USI организовало сопротивление, которое в течение нескольких месяцев одерживало победы, не давая чернорубашечникам занять эту рабочую цитадель. Палата труда превратилась в настоящую крепость, действуя вместе с батальоном "Ардити дель Пополо", в рядах которого состояло много анархистов и членов USI. Различные попытки фашистов войти в Пьомбино были отбиты, а рабочие из USI и "ардити" даже перешли в контратаку, на несколько дней взяв под свой контроль весь город. Были захвачены наиболее известные фашисты, а пришедшая им на помощь королевская гвардия была разбита и сложила оружие. Новое наступление фашистов и королевской гвардии привело к массовым облавам, но атака захлебнулась перед Палатой труда, где активисты USI перегруппировались и разогнали чернорубашечников, которых едва спасли королевские войска. В апреле 1922 года рабочие USI и "смельчаки" вновь разгромили фашистов, которые пытались занять Пьомбино. Новое ужасное нападение произошло 12 июня, город был захвачен фашистами, но Палата труда USI по-прежнему сопротивлялась. Чтобы ее занять, понадобились сотни атак и полтора дня непрерывных боев, вызвавших многочисленные жертвы.
Одним из последних центров USI, который продолжал сопротивляться дольше других, был боевой профсоюз шахтеров Иглесиаса.
18 ноября 1923 года главный орган USI, газета "Классовая война", была закрытавластями. В 1924 году USI еще продолжает работать в полуподполье (проводя, однако, значительные забастовки и пытаясь восстановить профсоюзы), пока 7 января 1925 года префект провинции Милан не выпустил декрет об официальном роспуске Союза на всей территории страны. 2 года спустя самораспустилась Всеобщая конфедерация труда Италии.
Непримиримость USI была хорошо известна тому же Муссолини, который в 1920 году, комментируя повстанческий проект сторонников Д'Аннунцио, вынужден был признать: "Поэтому нам необходимо сделать все возможное, чтобы молниеносный марш на Рим не был осложнен всеобщей забастовкой... Теперь, чтобы избежать всеобщей забастовки или аналогичных массовых движений и не быть вынужденными их подавлять, необходимо если не убедить лидеров, то разделить их: чтобы дезориентировать те же массы.
На Итальянский синдикальный союз рассчитывать нельзя, но можно, до определенного момента, расчитывать на Всеобщую конфедерацию труда".
Несмотря на подполье, USI продолжал работать как через профсоюзные ячейки на предприятиях и по месту жительства, так и создавая организационную сеть за рубежом. В сентябре 1923 года в Париже были созданы секретариат и эмигрантский комитет USI. Несмотря на фашистские репрессии, USI организовал в апреле 1925 года конференцию лигурийских металлургов и конференцию профсоюзов Апулии. В ответ на роспуск,
введенный фашизмом, USI сумел провести важную подпольную национальную конференцию в Генуе 28 и 29 июня 1925 года с участием делегаций со всей Италии и отраслевых профсоюзов.
В первые же годы фашистской диктатуры более 30 тысяч членов USI были вынуждены эмигрировать в различные страны мира. Многим другим пришлось
отправиться во "внутреннюю эмиграцию", оставив свой дом, чтобы избежать фашистских репрессий, и укрыться в других местах Аппенинского полуострова. 35 трудящихся из USI были приговорены муссолиниевским судом к пожизненному заключению.
Подпольная сеть профсоюза в Италии с достаточно эффективной структурой работала до 1934 года, когда по ней был нанесен тяжелый удар из-за подробного отчета о подпольной структуре, который попал в руки тайной полиции OVRA.
В 1936 году анархо-синдикалисты из USI героически сражались в Испании плчем к плечу с CNT-AIT против Франко и фашизма, который его поддерживал. Итальянцы из USI, находившиеся в изгнании во Франции, активно участвовали во французском Сопротивлении сороковых годов, когда страна была захвачена нацистами. Наконец, мы находим активистов USI и анархо-синдикалистскую рабочую молодежь в итальянском Сопротивлении и либертарных партизанских бригадах.
Джанфранко Каррери
Перевод КРАС-М.А.Т.
http://www.usi-ait.org/index.php/la-storia/500-lunione-sindacale-italian...
Idioma: Tipo de contenido:
Categorías: A.I.T.
Zapłata - wiosna 2013
Categorías: A.I.T.
Protest przeciwko cięciom w oświacie
29 kwietnia odbyła się pikieta przeciwko zaplanowanym cięciom w oświacie pod warszawskim Ratuszem. Uczestnicy protestu zwrócili uwagę na problemy w edukacji, na złą sytuację różnych kategorii pracowników branży oraz ostro skrytykowali władze za wprowadzanie kolejnych antyspołecznych zmian uderzających w klasą pracującą.
Poniżej publikujemy tekst przemówień przeczytanych podczas protestu, oraz treść ulotki.
Przemówienie 1: Nasze miasto planuje nowe, drastyczne cięcia w edukacji. Cięcia mają objąć zajęcia specjalistyczne dla dzieci niepełnosprawnych w przedszkolach, mają ponadto zostać zniesione limity na maksymalną liczbę uczniów w klasach, oraz mają zostać zredukowane etaty dla woźnych i innych pracowników szkół. Nie jest też tajemnicą, że wraz z tymi cięciami idą w parze zwolnienia nauczycieli.
Jesteśmy oburzeni tym, że politycy, którzy w czasie swoich kampanii wyborczych lansowali hasła o „stawianiu na edukację” działają na rzecz zniszczenia edukacji w tym mieście i w tym kraju. Krok po kroku jest wprowadzana prekaryzacja pracowników edukacji. Pracę kucharzy zleca się na zewnątrz. Woźni, który i tak już bardzo mało zarabiają, mają pracować na trzy / czwarte etatu… To prowadzi w prostej drodze do pogorszenia warunków pracy i zwiększenia ubóstwa wśród osób pracujących.
Nie każdego rodzica stać na wysyłanie dzieci do prywatnych szkół, jak robią to bogaci w tym mieście. Płacimy podatki i w zamian za to chcemy, by istniały szkoły, szpitale i inna niezbędna infrastruktura, a nie żeby miasto wydało kolejne miliony na gadżety, czy na drugorzędne inwestycje.
Mówimy wprost: jeśli jest kryzys ekonomiczny, to winę ponoszą ci, którzy kierują i manipulują gospodarką. Jeśli nie ma dochodów z podatków, to jest konsekwencją faktu, że mało zarabiamy, że jest duże bezrobocie, wprowadzono niskie podatki dla firm i dla najbogatszych, oraz lansuje się śmieciowe formy zatrudnienia. Jeśli pieniądze są źle wydawane, nic dziwnego, że nic nie zostaje w budżecie. Za ten stan rzeczy powinni zapłacić ci, którzy są za to odpowiedzialni, a nie my!
Żadnych cięć w edukacji, tylko cięcia u władzy!
Przemówienie 2: Przyszliśmy zaprotestować przeciw zaplanowanym cięciom w edukacji.
Apelujemy do wszystkich, by głośno protestować i wyjść na ulicę w tej sprawie, żeby ludzie wiedzieli, że nie jest nam to obojętne.
Bronimy edukacji publicznej przeciw polityce miasta i rządu. Zaplanowane cięcia są nie tylko niepotrzebne, ale wręcz szkodliwe dla poziomu edukacji, szczególnie pomysły, żeby znieść górny limit liczby uczniów w klasach. Jeśli musimy szukać oszczędności, zacznijmy od Rady Miasta i od biurokracji. Kontrolujmy lepiej wydatki miasta – bo każdy widzi, gdzie zbyt wiele płaci się za drugorzędne i niepotrzebne zlecenia. Nie zgadzamy się na zwolnienia nauczycieli i innych pracowników edukacji i na redukcje etatów!
Sprzeciwiamy się wszystkim atakom na pracowników edukacji, na próby pogorszenia ich warunków pracy. To i tak jest bardzo ciężka praca i chcemy by ludzie, którzy są odpowiedzialni za rozwój naszych dzieci mieli godne warunki pracy, aby nie musieli się martwić o swoją przyszłość. Nie chcemy, aby pogorszenie warunków zatrudnienia wpływało negatywnie na edukację. Nie godzimy się na to, by pracownicy szkół, tacy jak woźni, byli traktowani jako zbędni.
Musimy się organizować i nie składać rąk w tej sprawie. Aby nie doszło do dalszej likwidacji szkół i kolejnych miejsc pracy, musimy wystąpić w obronie edukacji. Może władze myślą, że lepiej doprowadzić do tego, by przyszłe pokolenia były słabo wyedukowane, by lepiej dały się kontrolować. Nie godzimy się na to i musimy teraz pokazać że obywateli tak traktować się nie godzi!
Ulotka:
Związek Syndykalistów Polski stanowczo protestuje przeciwko zaplanowanym cięciom w edukacji. Na poziomie ogólnopolskim, oznacza to zamknięcie dziesiątek szkół i zwolnienie tysięcy nauczycieli. Problem będzie szczególnie dotkliwy dla małych miejscowości, gdzie dzieci już teraz mają gorszy dostęp do edukacji. Ale nawet w najbogatszych miastach w Polsce, np. w Warszawie, Ratusz planuje różne cięcia, m.in. mają zostać zniesione górne limity liczby uczniów w klasach i mają zostać zlikwidowane etaty w szkołach i przedszkolach. Cięciom mają zostać także poddane dodatkowe zajęcia z dziećmi niepełnosprawnymi w przedszkolach.
W tym samym czasie, Ratusz bez żadnych zahamowań zamierza wydać kolejny milion na gadżety i marnuje publiczne pieniądze na setki podobnych sposobów.
Domagamy się zwiększenia inwestycji w edukację, poprawy warunków pracy najgorzej opłacanych pracowników edukacji. Cięcia tylko u władz miasta!
Musimy się zorganizować! Zapowiadamy zorganizowanie zgromadzenia obywateli i większego protestu, jeśli miasto nie zrezygnuje ze swoich planów. Także czekamy na nadzwyczajną sesję Rady Miasta w tej sprawie. Wzywamy WSZYSTKICH zainteresowanych, aby głośno protestowali podczas sesji. Aby uzyskać informacje o przyszłych protestach, napisz na adres: info@zsp.net.pl
Idioma: Seccion: Tipo de contenido:
Categorías: A.I.T.
Primero de Mayo de 2013: ¡La emancipación de los Trabajadores debe ser tarea de la propia Clase Trabajadora!
El origen del Primero de Mayo data del 1 de mayo de 1886 en Estados Unidos, cuando se lanzó una huelga en apoyo de la jornada laboral de 8 horas. Durante esta campaña explotaron una bomba en una manifestación en Chicago y la policía arrestó a una serie de anarquistas que habían destacado en la lucha por la jornada de 8 horas.
Los hombres detenidos eran claramente inocentes, pero cuatro fueron ejecutados por el estado mientras otro murió en su celda, dijeron que se suicidó. La ejecución de los cuatro hombres, que llegaron a ser conocidos como los Mártires de Haymarket, fue la chispa que encendió la protesta de la clase trabajadora por todo el mundo y que llevó a que el Primero de Mayo fuera declarado el día internacional de los trabajadores en conmemoración del sacrificio de los cuatro hombres asesinados.
Este Primero de Mayo no nos limitamos a recordar el sacrificio de los Mártires de Haymarket sino también a celebrar el Internacionalismo del primer movimiento obrero que condujo a las protestas masivas contra la ejecución de los cuatro hombres. El mensaje del Primero de Mayo es que el Capitalismo es un sistema mundial que ha sido combatido por la clase obrera internacional. Y que la lucha de la clase trabajadora debe traspasar las fronteras nacionales y confrontar al enemigo capitalista directamente y a escala internacional.
Y mientras nos acercamos a este Primero de Mayo, la necesidad de acción coordinada internacional de la clase trabajadora contra el capitalismo nunca fue mayor. El Capitalismo, como sistema global, sigue siendo presa de la crisis que está tratando de superar a base de atacar a la clase obrera. Los gobiernos de un país tras otro están rebajando los salarios y las condiciones de trabajo y echando gente al paro en un intento de impulsar al enfermo sistema capitalista. La regla capitalista es “expandirse o morir” y la crisis se usa como pretexto para desmontar los servicios públicos. De hecho, ésta es una expansión para abrir mercados y capital a las corporaciones privadas.
La seguridad en el empleo se está convirtiendo rápidamente en un recuerdo lejano ya que cada vez un mayor número de trabajadores se ven forzados a aceptar contratos de trabajo a tiempo parcial, temporales y flexibles. Esto ha llevado y está llevando a un creciente número de trabajadores a tener que existir en un estado de inseguridad permanente bajo el cual la vida queda reducida a una lucha constante por conseguir empleo suficiente para sobrevivir. El sistema capitalista globalizado está produciendo un ejército mundial de trabajadores de reserva que pueden ser contratados y despedidos a voluntad para cumplir con las demandas en constante cambio de los cada vez más flexibles métodos de producción capitalista.
Ante esta embestida capitalista, los sindicatos reformistas han demostrado ser impotentes: dependen de la ayuda legislativa y de los subsidios de aquellos que continúan con los ataques, así que deben rendirse o luchar. Si llegan a movilizarse están destinados a fracasar, ya que no están construidos para contra-atacar en amplios frentes ni para contar con sus propias fuerzas. De esta forma los sindicatos se convierten en instituciones de servicios y en otra carga sobre las espaldas de los trabajadores, no en herramientas libres para la auto-actividad y la emancipación.
Por todo el mundo este mito socialdemócrata del contrato social se ve abocado a una rápida bancarrota frente a los siempre en alza ataques capitalistas. En Europa, los capitalistas y sus estados están atacando a los trabajadores y desmantelando el llamado estado del bienestar. Chipre es solamente el último de un creciente número de países de la UE en implementar medidas diseñadas para hacer que los trabajadores paguen por la soberbia de los banqueros y la inestabilidad inherente al sistema capitalista.
En China, India, Brasil y a lo largo del mundo en desarrollo, se ha puesto en marcha un proceso de rápida industrialización que está arruinando las vidas de millones de trabajadores y a la vez enriqueciendo más a una pequeña élite. En Asia y África la mayoría aún se enfrenta a una vida de abyecta pobreza bajo la cual millones de trabajadores mueren de hambre y enfermedades que se pueden prevenir.
Las ideas y métodos socialdemócratas no ofrecen solución y ha llegado el momento de abandonar la idea de intentar calmar al capitalismo y de, por el contrario, comenzar a enfrentarlo. Para hacer esto nosotros, como trabajadores, debemos actuar a nivel internacional y según nuestras propias fuerzas, por medio de organizaciones que sean gobernadas por nosotros mismos y no por “funcionarios” liberados.
Tales organizaciones no practican la colaboración de clase y se niegan a recibir subsidios económicos de los capitalistas y del estado. El Anarcosindicalismo está a favor de la acción directa, la ayuda mutua y la solidaridad entre los trabajadores. El objetivo inmediato del anarcosindicalismo es confrontar al capitalismo y al estado para lograr conquistas para los trabajadores; nuestro objetivo último es destruir el capitalismo y sustituirlo por una sociedad basada en el comunismo libertario.
La AIT es dueña de una orgullosa tradición de internacionalismo obrero. La AIT fue (re)fundada en un Congreso celebrado en Berlín entre el 25 de diciembre de 1922 y el 2 de enero de 1923, por tanto, 2013 marca el 90 aniversario de este Congreso. La AIT nació en un momento en que el capitalismo había pasado por un largo periodo de globalización. Entonces, como ahora, el capitalismo utilizó las fuerzas de la globalización contra los trabajadores.
En el Congreso de Berlín de la AIT en 1922, participaron sindicatos anarcosindicalistas de 10 países representando entre uno y dos millones de trabajadores. En los últimos pocos años, el anarcosindicalismo se ha extendido por todo el mundo. Ante la amenaza del fascismo, creció un anarcosindicalismo comprometido en un amargo conflicto contra el fascismo para intentar destruirlo. No obstante, el fascismo y el totalitarismo bolchevique del “comunismo” de estado aplastaron el movimiento y la AIT salió muy debilitada de la Segunda Guerra Mundial.
Los últimos 30 años, no obstante, han visto crecer la influencia de la AIT hasta el punto en que ahora contamos con 13 Secciones y tanto como ha crecido la AIT lo ha hecho nuestra capacidad para organizar acciones internacionales coordinadas. La AIT es hoy en día la única organización obrera revolucionaria capaz de organizar acciones internacionales de forma regular y sostenida.
En estos días previos al Primero de Mayo de este año, la AIT lanza tres Jornadas de Acción, el 29 y 30 de abril y el 1 de mayo, contra las Medidas Capitalistas de Austeridad, la Explotación y la Opresión. Las Secciones de la AIT organizarán acciones enfocadas en temas/conflictos laborales etc. a nivel Global, Regional y Local como parte de la campaña internacional coordinada por la AIT.
Con la convocatoria de éstas y otras Jornadas Internacionales de Acción y de las incontables Acciones Urgentes de Solidaridad, la AIT quiere demostrar que el movimiento obrero no tiene país y que somos capaces de vencer las fuerzas menores de nacionalismo que busca dividirnos y cegarnos frente al verdadero mal que es el Capitalismo.
¡La emancipación de los trabajadores debe ser tarea de la propia Clase Obrera!
¡Viva la AIT y el Anarcosindicalismo!
Oslo, 24 de abril de 2013
Secretariado de la AIT
Categorías: A.I.T.
First of May 2013: The Emancipation of the Workers must be the task of the Working-class itself!
The origin of May Day dates back to the United States on May 1st 1886 when a strike was launched in support of the 8 hour day. During this campaign a bomb was thrown at a demonstration in Chicago, the police arrested a number of anarchists who had been prominent in the struggle for the 8 hour day.
The arrested men were clearly innocent, but four were executed by the state while another died in his cell allegedly committing suicide. The execution of the four men, who became known as the Haymarket Martyrs, sparked a mass working class protest across the world that lead to May 1st being declared international workers day in commemoration of the sacrifice of the four murdered men.
On this May Day let us then not just remember the sacrifice of the Haymarket Martyrs, but also celebrate the Internationalism of the early workers movement that led to the mass protest against the execution of the four men.
The message of May Day is that Capitalism is a worldwide system that has to be fought by the international working class. And that working class struggle must go beyond national borders and confront the capitalist enemy directly on an international scale.
And as we approach this May Day, the need for coordinated international working class action against capitalism has never been greater. Capitalism as a global system remains in the grip of crisis that it is seeking to overcome by attacking the working class. In country after country governments are driving down wages and working conditions and throws people into unemployment in an attempt to boost the ailing capitalist system. The capitalist rule is “expand or die”, and the crisis is used as a pretext for slashing public services. In fact this is an expansion for opening of markets and capital for private corporations.
Job security is rapidly becoming a distant memory as increasing numbers of workers are forced to accept part time, temporary and flexible working contracts. This has been and is leading to a growing number of workers having to exist in a state of permanent insecurity under which life is reduced to a constant struggle of finding enough employment to survive. A globalized capitalist system is producing a worldwide reserve army of workers who can be hired and fired at will to meet the constantly changing demands of ever more flexible capitalist production methods.
In the face of this capitalist onslaught, the reformist unions have proved themselves powerless: They are dependent on legislative aid and subsidies from the ones who are pursuing the attacks and must either surrender or fight. If they mobilize at all, they are doomed to fail, since they are not built to counter attacks on broad fronts, and to rely on their own strength. In this way the unions become service-institutions and burdens on the back of the workers, not free tools for self-activity and emancipation.
Across the world this social democratic myth of social partnership is rapidly becoming bankrupt in the face of ever increasing capitalist attacks. In Europe, the capitalists and their states are attacking workers and dismantling the “so-called” welfare state. Cyprus is just the latest in the growing number of EU countries implementing austerity measures aimed at making workers pay for the greed of the bankers and the inherent instability of the capitalist system.
In China, India, Brazil and throughout the developing world, a process of rapid industrialization is underway ruining the lives of billions of workers while making a tiny elite rich. In Asia and Africa the majority still face a life of abject poverty under which millions of workers die from hunger and preventable diseases.
Social democratic ideas and methods offer no solutions, and the time has come to abandon the idea of trying to appease capitalism and instead start to confront it. To do this we as workers must act internationally and according to our own forces by organizations which are run by ourselves and not by paid “functionaries".
Such organizations do not class collaborate and won`t receive financial subsidies from the capitalists and the state. Anarchosyndicalism is in favor of direct action, mutual aid and workers solidarity. The immediate aim of anarchosyndicalism is to confront capitalism and the state in order to win gains for workers; our ultimate aim is to destroy capitalism and replace it with a society based on libertarian communism.
The IWA has a proud tradition of working class internationalism. The IWA was (re)founded at a Congress that took place in Berlin between December 25th 1922 and January 2nd 1923, as such 2013 marks the 90th anniversary of this Congress. The IWA was born at a time when capitalism had gone through a long period of globalization. Then, as now, capitalism used the forces of globalization against workers.
At the Berlin Congress of the IWA in 1922 there were anarchosyndicalist unions present from 10 countries representing between one and two million workers. Over the next few years anarchosyndicalism spread throughout the world.. As the threat of fascism grew, anarchosyndicalism engaged in a bitter conflict with fascism in an attempt to destroy it. However, fascism and the state- “communist” Bolshevik totalitarianism crushed the movement, and the IWA emerged from the Second World War in a poor state.
The last 30 years has however seen the influence of the IWA grow to the point where we now have 13 Sections, and as the IWA has grown, so has our ability to organize coordinated international actions. The IWA is today the only revolutionary workers organization able to organize international actions on a regular and sustained basis.
In the run up to this year's May Day, the IWA is launching three Days of Action, on April 29th, 30th and May 1st against Capitalist Austerity Measures, Exploitation, and Oppression. The IWA Sections will organize actions with focus on Global, Regional and Local issues/ work conflicts etc. as part of the IWA coordinated international campaign.
By calling these and other International Days of Action and countless Urgent Actions of Solidarity, the IWA wants to demonstrate that the workers movement has no country, and that we are able to overcome the petty forces of nationalism that seeks to divide and blind us to the true evil that is capitalism!
The Emancipation of the Workers must be the task of the Working-class itself!
Long live the IWA and Anarchosyndicalism!
Oslo, April 24-2013
IWA-Secretariat
Categorías: A.I.T.
Пикет перед штаб-квартирой "Альстом" в Москве
24 апреля, несмотря на плохую погоду (сильные порывы ветра, дождь и град), группа активистов КРАС (российской секции М.А.Т.) пикетировала главный офис российского филиала мультинационального концерна "Альстом" в Москве, чтобы выразить протест против закрытия трех заводов этой фирмы в Испании и увольнения 373 рабочих. Аакция проводилась в рамках международной кампании солидарности, начатой по призыву CNT-AIT (секции М.А.Т. в Испании).
Участники пикета подняли флаги CNT-AIT и КРАС и развернули плакат "Нет увольнению работников Alstom Wind в Испании!". Выходившим из здания покурить сотрудникам фирмы и прохожим раздавались листовки, в которых рассказывалось о положении, в котором оказались испанские рабочие концерна и содержался призыв к сопротивлению и солидарности. Работники проявляли интерес к пикету, брали листовки и снимали происходящее на мобильные телефоны. Кто-то заметил даже, что фотографию было бы неплохо вывесить на сайте "Альстом". Разговоры с сотрудниками показали, что они прекрасно сознают весь риск ситуации, в которой находятся трудящиеся: сегодня увольняют испанцев, завтра могут уволить и их.
В ходе пикета из здания появился представитель службы охраны, которого, по его словам, прислала администрация филиала "Альстом". Его очень интересовала законность проводимого пикета. Он долго изучал бумагу из городской префектуры и вынужден был признать, что придраться здесь не к чему. Тогда он попытался убедить пикетчиков, что те напрасно тратят свое время, потому что при капитализме все решают интересы прибыли и воля хозяев, а потому фирма в рамках закона может уволить всех, кого только заблагорассудится. К аргументам о том, что фирма, заботящаяся о собственном имидже, не должна, по крайней мере, в массовом порядке выбрасывать на улицу работников в стране, где уровень безработицы превышает 26%, представитель администрации остался глух: все это этика, заявил он, а по закону увольнять можно. Пришлось напомнить ему, что трудящиеся и профсоюзы имеют ничуть не менее законное право отстаивать свои права и интересы. что интересы предпринимателей нас, наемных работников, не касаются, и что на рынке труда, в конечном счете, решает соотношение сил. А значит, нажим со стороны трудящихся вполне обоснован и необходим.
Idioma: Seccion: Tipo de contenido:
Categorías: A.I.T.
Jornadas de Acción AIT el 29 y 30 de abril y 1 de mayo
La Asociación Internacional de los Trabajadores (AIT) organiza Jornadas de Acción los días 29 y 30 de abril y 1 de mayo. Las Acciones son internacionales y contra las Medidas Capitalistas de Austeridad, la Explotación y la Opresión, y enfocadas en temas/conflictos laborales etc. a nivel Global, Regional y Local.
La Asociación Internacional de los Trabajadores (AIT) está convencida de que los trabajadores deben luchar contra las Medidas Capitalistas de Austeridad, la Explotación y la Opresión por medio de Acciones Directas y de la Solidaridad Internacional. Las Secciones de la AIT son gestionadas por los propios trabajadores y sin “funcionarios” pagados, no participan en la colaboración de clase y se niegan a recibir subvenciones económicas de los capitalistas y del estado.
El único camino a la emancipación para nosotros, como trabajadores, es tomar el control de nuestra propia lucha: una lucha dirigida contra y fuera de las estructuras colaboracionistas y que, a través de la Acción Directa y la Solidaridad, confronte y derrote al Capitalismo y establezca el Comunismo Libertario.
¡Viva la Solidaridad Internacional Obrera!
¡Viva la AIT y el Anarcosindicalismo!
Oslo, 10 de abril de 2013
Secretariado de la AIT
Categorías: A.I.T.
IWA-Action Days on April 29, 30 and May 1
The International Workers Association (IWA) organizes Action Days on April 29, 30 and May 1. The Actions are International and against Capitalist Austerity Measures, Exploitation, and Oppression with focus on Global, Regional and Local issues/ work conflicts etc. The International Workers Association (IWA) is convinced that workers must fight against the Capitalist Austerity Measures, Exploitation, and Oppression by Direct Actions and International Solidarity. The IWA Sections are run by the workers themselves and without paid “functionaries", they do not class collaborate and won`t receive financial subsidies from the capitalists and the state.
The only path to emancipation for us as workers is to take control of our own struggle: A struggle that is directed against and outside of class collaborationist structures and that through Direct Action and Solidarity confronts and defeats Capitalism and establishes Libertarian Communism!
Long live workers International Solidarity!
Long live the IWA and Anarchosyndicalism!
Oslo, April 10- 2013
IWA - Secretariat
Categorías: A.I.T.
La multinacional Alstom pretende despedir a 373 empleados y clausurar 3 plantas en España.
Llamamiento a la solidaridad internacional.
Alstom es una compañía francesa , líder mundial en infraestructuras de generación y transmisión de energía y transporte ferroviario. La firma esta dividida en cinco sectores :sistemas turbo generadores, medio ambiente , servicios , transporte e industria naviera. Alstom está presente en unos 100 países del mundo y en España desde 1989 implicados en los sectores de generación y transmisión de energía y transporte ferroviario en todo el país.
En 2007 Alstom adquiere la compañía española Ecotecnia Energías Renovables S.L.con la patente tecnológica y las plantas de producción y se creándose Alstom wind.
Alstom wind en España está formado por el centro tecnológico global I+D en Barcelona, la planta de turbinas en Buñuel (Navarra) , la planta de calderería de construcción de torres en Coreses (Zamora), dos plantas de componentes eléctricos en As Somozas (A Corunha), y el mantenimiento de parques eólicos.
El 26 de Marzo de 2013 Alstom presenta un plan de reestructuración en España que afecta a 373 empleados de todos los centros de producción en Alstom Wind España y al cierre de tres plantas: las dos fábricas en As Somozas y la de Coreses.
En el mundo, esta compañía tiene multitud de contratos (Brasil, Canadá, Turquía, Finlandia, Argentina, etc...) lo que le reporta multimillonarios beneficios incluso en estos tiempos de crisis económica. Mientras construye plantas de aerogeneradores nuevas, otras las cierra. Pretenden que los trabajadores asumamos con resignación ser mercancía de usar y tirar.
Nosotros creemos que la solidaridad entre los trabajadores es la mejor arma que tenemos contra estas multinacionales depredadoras que maltratan y desprecian a los obreros con el único fin del beneficio económico.
Hay que recordar que esta empresa recibe contratos con las administraciones públicas que son pagados con nuestros impuestos, reciben beneficios, réditos y privilegios fiscales y sociales para que implanten sus negocios, pero cuando los vientos del mercado cambian, cierran la caja y se van dejando paro, desindustrialización, emigración y miseria. Alstom presume de ser una multinacional implicada en las aspiraciones sociales, económicas y medio ambientales en las comunidades donde actúa, y piensa dejar en el borde del abismo a una de las provincias más desfavorecidas de Europa y la más desindustrializada de España (Zamora), envejecida por falta de oportunidades para la juventud y que sobrevive gracias a una agricultura y ganadería cada vez más en decadencia.
Transnacionales como Alstom campean a su antojo con el beneplácito de estados y mercados, por eso hay que actuar y dar una respuesta en cualquier lugar del mundo donde esté haciendo negocio y hacer ver que tanto los trabajadores de Alstom como la sociedad en general no aceptamos esta nueva humillación.
Hacemos un llamamiento a la solidaridad internacional para denunciar este mal endémico provocado por el sistema capitalista, que permite las salvajes desigualdades sociales existentes en el mundo y que esclaviza por un salario a millones de personas para que la clase económica, política, banquera y belicista sigan viviendo con todos sus privilegios.
Es hora de organizarse y construir la sociedad para las personas y no para los mercados y sus beneficiados.
Te pedimos tu apoyo y solidaridad mostrando tu rechazo a los cierres y despidos que Alstom pretende. En cualquier lugar del mundo donde esté Alstom debe encontrar la respuesta de los trabajadores organizados. Ante el ataque global del capitalismo, solidaridad y lucha internacional.
CNT-ait Zamora
Idioma: Seccion: Tipo de contenido:
Categorías: A.I.T.
The Multinational Alstom plans to Fire 373 Employees and Close 3 Plants in Spain
Call for International Solidarity.
Alstom is a French company and world leader in the infrastructure of energy generation and transmission and railway transport. The company is divided into five sectors: turbo generator systems, environment,services, transport and shipbuilding. It is present in about 100 countries in the world and has been involved in the generation and transmission of energy and railway transport in all of Spain since 1989.
In 2007 Alstom acquired the Spanish company Ecotecnia Energías Renovables S.L. with its technological patent and production plants and created Alstom Wind.
Alstom Wind in España is formed by the blobal technological center I+D in Barcelona, the turbine plant in Buñuel (Navarra), the tower construction plant in Coreses (Zamora), two electric component plants in As Somozas (A Corunha) and the maintenance of wind farms.
On March 26, 2013 Alstom presented a reconstruction plan that would effect 373 employees in all the centers of production in Alstom Wind España and would close three plants: the 2 factories in As Somozas and the ones in Coreses.
Around the workd, this company has many contracts (Brazil, Canada, Turkey, Finland, Argentina, etc...) and it reports many millions of profits even in this time of economic crisis. While it is constructing new wind generator plants, it is closing others. They want the workers to accept being goods that are used and then thrown out.
We believe that soldiarity between the workers in the best weapon that we have against these predatory multinationals that abuse and neglect the workers for the purpose of economic profit.
You have to remember that this company receives contracts from the public administrations that are paid for with our taxes. They receive profits, revenues and financial and social privileges to run their businesses, but when the winds of the market change, they close up and go, leaving unemployment, deindustrialization, emigration and poverty. Alstom boasts about being a multinational involved in the social, economic and environmental aspirations of the communities where it works, but is thinking of leaving one of the most unfavourable provinces of Europe and the most deindustrialized in Spain (Zamora), from which youth flee due to lack of opportunities and which survives thanks to agriculture and livestock, which is in decline, at the edge of the abyss.
Transnationals like Alstom abound with the will and consent of states and the markets. For this reason we have to act and respond in any place in the world where they are doing business and to make it seen that both the workers of Alstom as well as the society in general do not accept this new humiliation.
We are making an international call for solidarity to denounce this endemic problem provoked by the capitalist system that permits savage social inequalities in the world and which enslaves millions of people in order to earn their salaries in order that the economic, political, banking, warmongering classes continue to live with all their profits.
It is the time to organize and construct a society for people and not for markets and their beneficiaries.
We ask for your support and solidarity to show that you are against the closures and dismissals that Alstom plans. In any place in the world where Alstom is it should meet the response of the organized workers. Solidarity and international struggle against the global attack of capitalism.
CNT-AIT Zamora
Idioma: Seccion: Tipo de contenido:
Categorías: A.I.T.
